Home
Contact
Nieuws
 

 
FAMILIE KNOTTNERUS

STICHTING

WAPEN

GESCHIEDENIS

HISTORISCHE PLAATSEN

BEKENDE KNOTTEN

GENEALOGIE

REÜNIES

KNOTTEKISTJE

SURFTIPS

Stichting Familie Knottnerus

 

Verscheidene leden van onze familie hebben in het verleden al veel gedaan om onze geschiedenis in kaart te brengen. Ook werden er toen al reünies georganiseerd en zijn er zelfs al Knottekistjes verschenen. Om deze activiteiten een structuur te geven besloten een aantal leden van onze familie een Stichting op te richten. Op 3 juli 1991 was het zover. Titia Knottnerus verscheen voor de notaris in Arnhem en richtte de Stichting Familie Knottnerus op. Veel van het voorwerk hiervoor was gedaan door G.I.M. Knottnerus, die met zijn juridische ervaring precies wist wat er zoal bij kwam kijken. Titia is de eerste voorzitter geworden en is dat ruim 14 jaar blijven doen. Het eerste bestuur bestond naast Titia en G.I.M. uit George, Arnold en Ivo Knottnerus.

 

Doel van de Stichting

 

De statuten vermelden ons doel: het doen verzamelen, beheren en bestuderen van gegevens en zaken welke betrekking hebben op de persoon van de heer Johann Knöttner en diens zoon Johann Michael Knöttner, hun voorouders, nakomelingen en verdere bloed- en aanverwanten. De aldus verkregen kennis dient te worden bewaard en verspreid om in brede kring het inzicht te verdiepen omtrent afkomst en herkomst van de familie en om begrip en waardering voor het gemeenschappelijk erfgoed te bevorderen.

 

De website van onze Stichting past prima in deze doelomschrijving. De website biedt de mogelijkheid eenvoudig belangrijke informatie te verspreiden en kan daarmee het inzicht van alle leden van onze familie verdiepen.

  

Het bestuur

 

De oprichtingsakte van de Stichting vereist dat er een bestuur is. Deze bestaat uit ten minste drie en maximaal vijf leden. De samenstelling, de roulatie en de bevoegdheden zijn alle in de oprichtingsakte geregeld.

 

Het bestuur heeft een aantal commissie ingesteld om haar te ondersteunen bij de werkzaamheden.

 

Rob Knottnerus, Bilthoven - voorzitter

Hans Knottnerus, Son - secretaris/redactie "Knottekistje"

Anno Detmer Tjark Knottnerus, Nijverdal - penningmeester

Nico M. Knottnerus, Zeist

Paul Knottnerus, Amsterdam

 

Commissie genealogie

Nico M. Knottnerus, Zeist

Paul Knottnerus, Amsterdam

 

Rob Knottnerus

 

Mijn naam is Rob Knottnerus , woonachtig in Bilthoven, getrouwd met Bente Thomas en samen hebben we twee kinderen, Willemijn en Niels. Tevens ben ik de zoon van Bauke Rommert Knottnerus, en kleinzoon van Edzard Knottnerus en broer van Hans. (zie ook genealogie Xd,XIe,XIIa,XIIb).

Op de reünie in 2005 gaf Titia aan dat zij de voorzittershamer wilde overgeven aan een nieuwe generatie, hier heb ik positief op gereageerd en met instemming van de overige bestuursleden ben ik sinds 17 januari 2006 de nieuwe voorzitter van de stichting Knottnerus.

Ik ben sinds 1985 werkzaam bij de KLM (Air-France), en ook tijdens mijn werkzaamheden kom ik af en toe een Knottnerus tegen (zie ook Knottekistje no 10).

 

Het feit dat wij een niet alledaagse achternaam hebben is vanaf mijn jeugd langzamerhand duidelijk geworden, de reünies werden eerst door mijn vader bezocht maar later ook door ons. In 2005 is mijn vader overleden, hij was zeer geïnteresseerd in de familie en de bijbehorende stamboom, hij was ook zeer verheugd dat onze stamboom in ieder geval nog een generatie na mij gecontinueerd gaat worden door Niels.

 

Gezien de huidige snelle tijd vond ik het nuttig dat de stichting en de bijbehorende zaken mee gaan in deze tijd, daarom heb ik het voorstel gedaan om een website te maken zodat geïnteresseerden van binnen en buiten de familie kunnen lezen over de geschiedenis, genealogie en andere interessante zaken over de familienaam Knot(t)nerus. Mijn dank is dan ook zeer groot aan Monika Knottnerus die heel veel tijd, energie en kennis in deze website gestoken heeft om de familie Knottnerus digitaal te presenteren. Het geeft tevens een goede mogelijkheid om ook familieleden over de landsgrenzen te bereiken. Ik wens u alle veel lees plezier toe.         

naar boven

 

Hans Knottnerus

Ik was justitieel maatschappelijk werker en sinds 1991 predikant: Majoor-legerpredikant bd. en pastor van de Oud-katholieke kerk van Nederland.

Ik ben getrouwd en ik heb 3 kinderen.

Zoon van Lodewijk F. A. Knottnerus en Jacoba J. van Loon. Mijn vader was de zoon van Ds. J.G. Knottnerus, die weer een zoon was van Ds. I.G. Knottnerus. Naast mijn oom Bart de laatste die nog het predikantenambt uitoefenen.

naar boven

 

 

Anno Detmer Tjark

(VIII 39) - zoon van Willem (VII 12) en Geesje Schrijvers uit Zwolle. Geboren en getogen in de Overijsselse hoofdstad, alwaar ik voor schoolmeester heb gestudeerd. Ik ben getrouwd met Marry en we wonen in Nijverdal. Samen hebben we 2 (halve) Knottnerussen op de wereld gezet. Daarvan is er één, Anne-Marie , getrouwd en inmiddels behept met een nieuwe achternaam. De ander, Frank, heet nog steeds Knottnerus en dat zal wel zo blijven. Er is inmiddels een kleinzoon, Mark Hendriksen, geboren maar helaas (?) voor hem, zal hij niet opgenomen worden in het grote boek der Knotten en dat terwijl er evenveel of even weinig Knottenbloed als ander bloed in zijn aderen stroomt. U merkt wel dat ik enerzijds fier ben op onze naam, maar aan de andere kant ook wel met beide benen op de grond sta en het besef bezit dat er meer is tussen hemel en aarde.  

Één van de leukste ontmoetingen die ik gehad heb in relatie met mijn achternaam, is de volgende. In de school waar ik werkte, werden regelmatig nieuwe leerlingen aangemeld. Met hun ouders kwamen ze uit alle delen van het land in Zwolle wonen. Een van die leerlingen, Ingrid, kwam op een goede dag uit Roosendaal bij mij in de klas. Na een paar dagen, die ze waarschijnlijk nodig had om aan mij te wennen, kwam ze na schooltijd even een praatje maken. Ze vertelde toen, dat ze in Roosendaal op haar basisschool was weggegaan en dat ze daar bij meester A. Knottnerus in de klas had gezeten. Zij wist dus ook al voor ze in Zwolle kwam wonen en bij mij in de klas was geplaatst, dat je Knottnerus met 2 t’s moest schrijven. Via Ingrid heb ik contact gehad met deze collega en naamgenoot. Het bleek te gaan om Arnold Knottnerus. Ik heb hem opgezocht in het grote Knottenboek: XI g. Toentertijd woonachtig in Breda.   

 

Het interessantste van zo’n familiestichting, vind ik dat je in het boek kunt opzoeken hoe de Knotten-lijn terug loopt in de tijd. Je kunt een lijstje maken van je voorvaderen. Hoe aardig zou het zijn om ook de lijnen van moeders en grootmoeders en grootvaders met een andere naam te weten. 

 

Trots ben ik op de ring met zegel die mijn vader heeft gedragen en die sinds mijn 50ste verjaardag om mijn ringvinger zit. Hierbij snijd ik een discussie aan, die spontaan ontstond tijdens de laatst gehouden Reünie in Bronbeek, Arnhem. We stonden met een koppeltje Knotten te praten over  onze ringen. Uiteraard “Knottenringen” met zegel. Het bleek dat er diverse versies zijn. De daarbij afgebeelde duif kijkend naar rechts, kijkend naar links, kijkend over de schouder naar rechts of over de schouder naar links. Er waren grote heren ringen met de gebruikelijke heraldische veren, helmen en schilden en kleine dames ringen met  de afgebeelde duif in een ruit. Deze laatste blijkt volgens de eigenaresse en zeer gerespecteerd familielid, Titia,  een zgn. Meidenring te zijn. Deze werd aan dochters geschonken bij hun 18de verjaardag. 

 

Zo kan een familie je op diverse vlakken bezig houden, tot in het bestuur van de stichting der Knotten toe.

Groet’n uut Twente!

naar boven

 

 

Nico M. Knottnerus

In 1994 ben ik toegetreden tot de Commissie Genealogie om de uit 1979 stammende genealogie van de familie Knot(t)nerus van mevrouw mr. J.O. (Cootje) Blomhert-Knottnerus te actualiseren. Ik (grotendeels: Francine, onze dochter) heb het bestaande ondergebracht in een genealogieprogramma voor de computer en de nieuwe gegevens, verkregen door een enquête en veel telefoontjes, heb ik daarin verwerkt. Dat heeft geleid tot de  uitgave van 1996. Velen hebben daar toen op ingetekend.

 

Toen de belangstelling eenmaal gewekt was, ben ik verder gegaan en via internet, brieven of telefoongesprekken heb ik ook nieuwe, ontbrekende velden weten op te sporen. Dat doe ik vandaag de dag nog regelmatig. Het leuke is dat ik nu de nieuw ontdekte tak in de US ook bijna compleet heb.

naar boven

 

 

Paul Knottnerus

De samenstellers van deze website hebben ook de ’oude’ bestuursleden gevraagd een kort stukje over zichzelf te schrijven. Nog wat ouderwets analoog opgevoed en nog in het bezit van een telefoon thuis aan de muur met draaischijf, zal ik mijn best doen aan dit moderne digitale verzoek tegemoet te komen.

 

Hierbij wil ik meteen van de gelegenheid gebruik maken om iets te vertellen over de zgn. stamboeknummers. Enkele jaren terug zijn deze nummers toegekend aan een ieder in onze genealogie vanaf Samuel Knottnerus (1675-1749).

 

Als voorbeeld neem ik mijn eigen stamboeknummer in het geslacht Knot(t)nerus: 656.662.3. Hieruit valt af te lezen dat ik het 3e kind ben van mijn vader Simon Leonard (Lee) die nr. 656.662 had.

 

Mijn vader op zijn beurt was derhalve het 2e kind van Ivo Gaukes met nr. 656.66, wiens vader ook weer Ivo Gaukes heette met nummer 656.6, enz. Het laatste nummer bestaat uit 4 cijfers. Dit betekent dat mijn overgrootvader behoorde tot de 4e generatie na ons aller voorvader Samuel, die van 1695 tot 1749 predikant was in Böhmerwold.

 

Titia die vele jaren de bezielende voorzitter van ons bestuur was, heeft stamboeknummer 656.664. Dus zij is als 4e kind weer een jongere zuster van mijn vader met nr. 656.662. Met andere woorden, de stamboeknummers van twee willekeurige familieleden geven op deze manier precies aan hoe de familierelatie tussen hen is, tot welke generatie ze behoren alsook welke graad van verwantschap ze hebben. De bovenstaande stamboeknummers beginnen allemaal met een 6. Dit geeft aan dat ze behoren tot de Friese tak. De nakomelingen van Dewertien, die het 2e kind was van de eerder genoemde Samuel, vormen de Groningse tak en hebben een stamboeknummer dat derhalve begint met een 2.

 

Ten slotte, na eerst enige tijd lid van de commissie genealogie te zijn geweest, ben ik beginjaren 90 in het bestuur gekomen als gewoon lid. Verder stel ik me voor dat mijn ouders, die altijd trouw de familiereünies vanaf de vroege jaren ’60 bezochten, met veel verbazing en verwondering naar de huidige digitale ontwikkelingen in de familie zouden hebben gekeken.

 

Paul

naar boven

 
© Stichting Fam. Knot(t)nerus