 |
 |
Home |
| Contact | ||
| Nieuws | ||
 |
||
 |
||
 |
| FAMILIE KNOTTNERUS |
| STICHTING |
| WAPEN |
| GESCHIEDENIS |
| HISTORISCHE PLAATSEN |
| BEKENDE KNOTTEN |
| GENEALOGIE |
| REÜNIES |
| KNOTTEKISTJE |
| SURFTIPS |
|
|
|
De volgende familiereünie staat gepland in juni 2013. Het wordt gehouden in de omgeving van Zwolle.
Familiereünie op 8 oktober 2005 te Arnhem Dit keer voerde de reünie onze familie op 8 oktober jl. naar restaurant Kumpulan op het uitgebreide terrein van Bronbeek, gelegen tussen Velp en Arnhem. Ook het weer bleek bereid mee te werken aan het succes van deze dag, nadat de ochtendmist langzaam maar zeker plaats had gemaakt voor een gastvrij oktoberzonnetje.
Om 11 uur opende Titia uit Rheden de familiereünie en heette iedereen hartelijk welkom. Een speciaal welkom gold een eregast in ons midden: Hans uit Haarlem, die trouw aanwezig is op alle reünies en die onlangs zijn halve eeuwfeest vierde. Ook Hanna uit Amsterdam, eveneens een reüniebezoekster van het eerste uur, die ook een kroonjaar vierde, werd even in het zonnetje gezet. Joti Riphaagen uit Zeist werd namens het bestuur een boek aangeboden voor het vele en belangrijke werk dat ze heeft verricht met het op orde brengen van het omvangrijke familiearchief. Zij verdient daarvoor ons aller waardering.
Aan het slot van haar openingswoord stelde Titia tot niet geringe verbazing van haar medebestuursleden dat zij de voorzittershamer graag aan een ander wilde doorgeven ofschoon nog niet duidelijk was aan wie. Ook al had Titia wel eens eerder te kennen gegeven dat zij wilde stoppen met het voorzitterschap, de overige bestuursleden dachten dat de jonge Titia wel weer zou bijdraaien. Ze was immers pas 81 lentes jong. Helaas was Titia’s besluit te stoppen nu onherroepelijk, vooral ook omdat zij Anno bereid had gevonden haar bestuursplaats in te nemen (zonder overigens het voorzitterschap direct te ambiëren). Nadat de medebestuursleden over hun eerste schrik heen waren over dit toch nog onverwachte einde van Titia’s decennialange matriarchaat, werd Titia alsnog uitvoerig bedankt voor de vele tijd en de voortdurende inspanningen waarmee zij onvermoeibaar de andere bestuursleden bij de les had gehouden. Daarnaast nam zij gedurende vele jaren de redactie van het ‘t Knottekistje voor haar rekening, incl. de productie, adressering en verzending er van. Als een te kleine blijk van waardering voor haar vele verdiensten voor onze familiestichting kreeg ze van haar medebestuursleden een boek over de geschiedenis van Bronbeek.
Overigens werden na een voorzitterloos tijdperk van enige uren de broers Hans en Rob uit resp. Breukelen en Bilthoven bereid gevonden samen het eventuele voorzitterschap van de familiestichting te delen als een duobaan; onze familie gaat ook mee met haar tijd. Over de feitelijke functieverdeling zal het bestuur zich onderling nog beraden.
Nico drong er bij iedereen nog eens op aan mutaties in de familie aan hem door te geven zodat de genealogie up to date blijft, in ieder geval de elektronische versie. Verder waarschuwde Nico voor oplichters die nietsvermoedende familieleden benaderen met prachtige beloften een uitgebreide genealogie met een heus familiewapen te leveren tegen een fikse betaling. Helaas met echte genealogie en wapenkunde heeft het niets te maken. Wees gewaarschuwd, het is gewoon ordinaire geldklopperij.
Bart uit Dinxperlo hield naar aanleiding van twee eerder verschenen boeken over zijn vader en de gemeente Varsseveld een verhaal over de oorlogsjaren in de ouderlijke pastorie en de onderduikers in hun dorp. Het eerste boek betreft het dagboek van zijn vader en heeft als titel: Veldprediker in Mobilisatietijd: Dagboek van Dominee J.G. Knottnerus Grebbelinie en is uitgegeven bij Koninklijke BDU Uitgeverij B.V. Het andere boek is door Bart zelf geschreven en is getiteld Varsseveld rond de jaren 1940-1945. Het is uitgegeven bij GM Uitgevers.
Na de lunch die bestond uit een voortreffelijke Indische maaltijd, werd door een tweetal gidsen een uitgebreide rondleiding verzorgd in het museum van Bronbeek. De gidsen gaven een boeiend overzicht van het voorbije koloniale verleden en de rol van de KNIL-militairen daarbij. Naast het antieke wapentuig waren er vele schilderijen te bewonderen van de veld- en zeeslagen. Ook hingen er mooie, oude kaarten van de Indische archipel met eilandnamen waarvan vele nog een bekende klank hebben. Ingegaan werd ook op de omstandigheden waaronder de soldaten werden geworven niet alleen in Nederland maar ook in Afrika evenals op de leefomstandigheden destijds te velde. Er zijn trouwens nog steeds ex-militairen van het KNIL en andere legeronderdelen woonachtig op het terrein, die in dit museum hun eigen kantine en leeszaal hebben.
Ter afsluiting werd na het museumbezoek nog een kopje thee gedronken, zodat iedereen tegen vieren weer gelaafd en wel de terugreis kon aanvaarden. Het blijft altijd verbazen hoe gemakkelijk iedereen op zo’n reünie zich steeds weer snel vertrouwd voelt met vaak verre, onbekende familieleden.
Paul uit Amsterdam
Familiereünie op 10 mei 2003 te Zeist
Tijdens de laatste reünie (in Deventer op 7 oktober 2000) werd gevraagd ons volgend familietreffen in het westelijk deel van ons vaderland te laten plaatsvinden. Met die wens hebben we vanzelfsprekend rekening gehouden. Omdat we toch wel beperkt zijn in onze keuze betreffende bereikbaarheid, het kunnen beschikken over een aparte ruimte en het serveren van een 'betaalbare' lunch, was het niet mogelijk geheel aan deze wens tegemoet te komen. Hans, de secretaris van ons bestuur, bracht ons echter uitkomst, door ons te attenderen op een uitstekende locatie:
Het Koetshuis van de Evangelische Broedergemeente in Zeist. Hier vindt op zaterdag 10 mei 2003 onze volgende familiereünie plaats.
Door de centrale ligging van Zeist en de sfeervolle omgeving (ook gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer), dachten wij een unieke locatie te hebben gevonden.
Lopend in de richting van Slot Zeist, treft u aan uw rechterhand van de oprijlaan het Zusterplein, met het karakteristieke witte kerkje als centraal punt. Vóór dit kerkje slaat u rechtsaf. Aan het eind van de huizenrij, op nr. 2, vindt u het Koetshuis, waar een kopje koffie op u staat te wachten.
Ook tijdens deze familiebijeenkomst zal de onderlinge ontmoeting natuurlijk centraal staan. Daarnaast valt er voor ieder veel te zien en zeker ook te horen. Bij slecht weer ligt Slot Zeist, waar regelmatig prachtige tentoonstellingen gehouden worden, in de onmiddellijke omgeving. Ook zal ons iets verteld worden over de geschiedenis van deze unieke christelijke geloofsgemeenschap, de Broedergemeente te Zeist, waarvan de wortels zich ook in Bohemen bevinden!
Titia Knottnerus
Nog onwetend van de lange hete zomer die zou volgen, werden we op 10 mei aangenaam verrast door het prachtige weer tijdens de reünie. Behalve het weer werkte ook de rustieke locatie mee om van de reünie een succes te maken. Dankzij Hans uit Son werd de reünie dit jaar gehouden in het Koetshuis van de Evangelische Broedergemeente bij het Slot Zeist. In zo'n omgeving is het prettig reeds bekende of nog onbekende familieleden te ontmoeten.
Titia uit Rheden heette alle aanwezigen van harte welkom. Althans daar kwamen haar woorden op neer, zo bleek pas na enige tijd. De argeloze familieleden waren nog maar nauwelijks bekomen van de puzzelrit naar het betoverende Koetshuis met wegomleggingen en wat cryptische aanwijzingen, of we werden bij de koffie getrakteerd op een korte, maar raadselachtige preek van Titia die behelsde dat we ons verheugen dat we in de "uitgestrektheid van de ruimte en de oneindigheid van de tijd" deze planeet en dit tijdperk mogen delen of woorden van gelijke strekking.
Nadat iedereen weer was hersteld van dit wat ongebruikelijke welkomstwoord, vertelde Nico uit Zeist e.e.a. over onze genealogie. Hij onderstreepte nog eens dat het van groot belang is dat iedereen de mutaties in de familie doorgeeft aan hem. Interessant zijn ook de contacten die hij per email heeft met diverse familieleden in de Verenigde Staten, een nog onbekende tak aan onze stamboom. Verder zijn er contacten geweest met het Centraal Bureau voor de Genealogie in Den Haag over een mogelijke heruitgave van het zgn. "Blauwe boekje". Hiervoor zijn nog wel enige aanpassingen en aanvullingen van de genealogie nodig. Een recente uitgave van de "Genealogie van het Geslacht Knottnerus" is bij Nico verkrijgbaar tegen een vergoeding van € 25.
De heer Wels die al vele jaren op dit pastorale terrein woonachtig is, vertelde ons over de boeiende geschiedenis van het Slot. De geschiedenis van het Slot is onlosmakelijk verbonden met die van de Evangelische Broedergemeente, de Hernhutters. Omstreeks 1740 werd de piëtistische beweging van de Hernhutters opgericht door de Oostenrijkse graaf Von Zinzendorf. Dit was ook de man van de grote zendingsreizen naar de West en Noord-Amerika. Omstreeks 1750 schonk de bevriende Amsterdamse koopman Schellinger het Slot aan deze gemeenschap. Nu kon de bloei van de Broedergemeente ook in Nederland beginnen.
Na de lunch werden we door de heer Wels over het uitgebreide terrein rondgeleid. Overeenkomstig de liturgie van de Broedergemeente is alles wit: niet alleen de muren, maar ook de kerkbanken en de orgels in de verscheidene ruimten van het gebouw. Dit geeft het geheel een apart aanzien. Overigens ging eerder genoemde Hans op 24 augustus jl. hier voor als predikant in een dienst van de plaatselijke Broedergemeente. In de Tweede Wereldoorlog werd in het slot onderdak geboden aan vele onderduikers. Bij de watersnoodramp van 1953 kon opnieuw onderdak worden verschaft aan de slachtoffers uit Zeeland. Indrukwekkend is ook de oude begraafplaats van de Hernhutters bij het Slot. Nadat George uit Ede met de hoed van oom Otto was rondgegaan voor een speciale "inzameling der gaven" tot voordeel van de restauratie van een antiek schilderij van onbekende herkomst, sloot Titia omstreeks vier uur de reünie af met een voor deze aanwezige iets te moeilijke speech. De tekst heeft helaas niet mogen beklijven. Dit laat onverlet dat deze reünie naar later blijkt vele aangename herinneringen heeft achtergelaten aan aardige familieleden en een mooie omgeving.
Paul uit Amsterdam
Familiereünie op 7 oktober 2000 te Deventer
Nadat we twee-en-een-half jaar geleden in Hattem bijeen waren, stond dit keer Deventer klaar op 7 oktober, om ons te ontvangen. We hadden er al met reikhalzend verlangen naar uitgezien. Nieuwe, jonge en 'vernieuwde' loten (naar Psalm 4 : 3b: Hij, die uw jeugd vernieuwt, als die van een arend) uit onze Knottenstam hadden zich naar de oude Hanzestad begeven.
De jongste loot, Willeke (5 weken oud) en Anneke, de Mater Familias, omsloten, wat leeftijd betreft, de kring van de 50 aanwezige familieleden. De 'tachtigers' onder de 'jeugdige oude' arenden, zoals behalve Anneke, ook Otto sr., Dirk, Riep en Bart, vormden de 'vertrouwde' kern van reünisten. Ons 'tijdelijke nest' in het restaurant De Mandala op het 'Vogeleiland Deventer' was voortreffelijk voorbereid en verzorgd door neef Ceorge uit Deventer. Hij speelde met zijn Inge en de kinderen Hans en Willeke een 'thuiswedstrijd'. Het had niet beter gekund.
Begeleid door heerlijk zonnig najaarsweer met gratis aangeboden getjilp en gekwinkeleer van de gevleugelde bewoners van dit sfeervolle 'eiland', zo midden in deze oeroude stad, werden we op passende wijze voorverwarmd tot het groteske familiefeest, dat even later in volle vrolijkheid losbarstte. Het binnengebeuren heeft mij dermate op een prettige manier in beslag genomen, dat ik de ludieke rondwandelingen en bezichtigingen daarbuiten niet eens heb gemist. Ik werd meegenomen in een zwier van belevenissen in een niet meer te stoppen non-stop-programma, niet georganiseerd, maar spontaan en vanzelfsprekend.
In de haar kenmerkende stijl van indringende hartelijkheid werden we door de voorzitter, ons aller "Tïtia, welkom geheten. Zij merkte met verheugenis op dat ook de jeugd binnen dit familietreffen aanwezig was, zodat er vertrouwen is dat de familie-fakkel ook door deze nieuw-begonnen eeuw heen voortgedragen wordt. Titia rondde haar gesproken voorwoordje af met een woordenpuzzel, uitmondend in een quiz, die tot doel had ons geheugen en onze scherpzinnigheid te toetsen aan de historische gegevens van de familiestam.
De gezellige sfeer werd bepaald door een geanimeerde reeks van vluchtige begroetingen, die uitgroeiden tot intense ontmoetingen, met gezellige tussendoortjes en niet te vergeten een perfect verzorgde maaltijd.
Terugziende op het Hier en Nu van onze familiedag in Deventer zou ik het geheel alsvolgt willen karakteriseren: Er zijn drie voorwaarden/eisen waaraan een goede maaltijd behoort te voldoen: a. smakelijk, b. voedzaam en c. licht verteerbaar. Volgens mij gelden deze voorwaarden ook voor een goede wisselwerkende communicatie van mens tot mens, van hart tot hart. Welnu, aan de verwachtingen van beide categorieën (ontmoeting en maaltijd) tijdens de familie-reünie van 7 oktober 2000 op het Vogeleiland te Deventer is ruinschoots voldaan.
Bart, Dinxperlo
Familiereünie op 9 mei 1998 te Hattem (Bakkerijmuseum)
Een stralende dag, een sfeervol onderkomen in een historisch stadje en familieleden met een warm kloppend hart om je heen. Deze 'ingrediënten' zorgden ervoor dat de familiereünie 1998 in het Nederlands Bakkerij Museum als bijzonder geslaagd mag worden beschouwd.
De verzorging door mevr. De Jong en de demonstratie door de ambachtelijke bakker uit Neede maakten indruk, alsook de reuze krakeling bij het kopje koffie tijdens de ontvangst.
De 45 deelnemers waren van heinde (zeg maar Son) en verre (denk maar aan Delfzijl) gekomen, mede om zich op de hoogte te laten brengen van de symboliek van de bijzondere broodvormen, die de jaren door in bepaalde streken (landen) bij speciale gelegenheden werden gebakken. De jongere generatie was zeer hoopvol aanwezig. Aan wie anders moet de banier doorgegeven worden? Er waren uiteraard ook ouderen, de 'sterken', zelfs één der zeer 'sterken', Dirk j. C. uit Groningen, die enkele dagen tevoren zijn 80e verjaardag vierde.
Met een enkel woord werd stilgestaan bij het overlijden op 25 januari jl. van Ab uit Breda. Hij was één van de initiatiefnemers van de eerste familiereünie en was daarna een trouwe deelnemer aan de daarop volgende familiebijeenkomsten. Zelfs op de laatste reünie in 1995 in Appingedam was Ab nog present, ondanks zijn toenemende immobiliteit.
Ook de namen van hen, die sinds de laatste reünie ons zijn voorgegaan, werden genoemd. Bericht van verhindering kwam o.a. van Anna Hendrina Maria (of wel Anneke) uit Vries, de oudere zuster van Ab. Anneke, we misten je!
Vóór de lunch wordt ons over het ontstaan en de ontwikkeling van dit Bakkerij Museum verteld, waarna een heerlijke broodmaaltijd ons wacht. Tijdens de lunch heeft een bestuurswisseling plaats. George uit Soest treedt terug en ziet zijn bestuursplaats ingenomen door Hans uit Son, die met instemmend applaus als zodanig wordt begroet.
Een waardevolle gebeurtenis voor mij is de ontmoeting met Jotie Riphaagen, 'onze' archivaris, vooral ook door onze herinneringen aan Zutphen en aan haar oom en tante Fehmers te Leiden. Jotie wordt eveneens aan ieder voorgesteld en ontvouwt haar visies voor de toekomst en vertelt wat zij inmiddels aan archiefwerk heeft verzet (o.a. de aanzet tot een inventarisatie van het archief van Co Blomhert- Knottnerus).
Nico uit Zeist houdt ons op de hoogte van de actuele genealogische gegevens en dringt aan op het bijhouden in brede kring van dit bestand door het inzenden van mutaties.
De volgende reünie wordt over twee-en-een-half jaar gepland.
Met het maken van de traditionele groepsfoto wordt deze reünie afgerond. Om ca. 16.00 uur nemen we afscheid van elkaar om blij en dankbaar het wallenkeurslijf van Hattem te verlaten en de snelweg op te zoeken.
Riep (van Jan George) uit Amsterdam
Familiereünie op 10 juni 1995 te Appingedam
53 familieleden, verwanten en vrienden bezochten op 10 juni 1995 de gezellige Groningse Borg 'Ekenstein' gelegen bij Appingedam. De verbouwde boerderij bood een sfeervol onderkomen en er was voor jong en oud 'elck wat wils' op deze zonnige zaterdag. Zoals de laatste jaren zorgde Titia uit Rheden voor het traditioneel welkomstwoordje en voor de structuur op de dag, bijgestaan door de leden van de reüniecommissie. Bij de entree zorgde Ivo uit Amsterdam als een goed penningmeester voor de registratie en de financiële gang van zaken. Het gezelschap zocht, na aanvankelijk in het vertrouwde eigen groepje te hebben verkeerd, al gauw ook anderen op. Dit zorgde in de loop van de dag voor een levendige mix van verhalen, ervaringen en hernieuwde kennismakingen.
Tjark uit Eenrum vertelde ons velerlei over de culturele en historische achtergronden van de streek waar we verkeerden. Tussen de bedrijven door maakte Bart uit Dinxperlo gebruik van de gelegenheid om zijn boekje 'Varsseveld rond de jaren 1940-1945' te promoten. Nico uit Zeist lichtte zijn noeste arbeid aan de familiegenealogie toe. Als een heuse 'captain of industrie' gebruikte hij overheadprojector en sheets om de luistergrage Knotten duidelijk te maken hoe de vork van de afstamming in de steel van de stamboom zit. Het was zeer toepasselijk allemaal om in het Hoge Noorden te vernemen hoe Friese en Groningse takken waren uitgebot tot een wereldwijd verspreid gewas.
Na de eenvoudige doch voedzame lunch strekten we de benen om te genieten van wat de directe omgeving van 'Ekenstein' voor schoons in petto had. Of het nu toeval was of uitgekiend door het organisatiecomité, leuk was het in ieder geval wel dat in de vijver bij Ekenstein een clubje boten-modelbouwers was neergestreken. Onder het toeziend oog van een voor het clubje [dankzij de reünie] onverwacht groot aantal toeschouwers, werd menige zeilboot, sleepboot en kruiser 'geshowd'. George uit Deventer raakte zo enthousiast dat hij bij het afzetten van een vastgelopen model bijna zelf te water raakte.
Bij terugkomst werd nog wat thee gedronken en nagebabbeld en een voorlopige afspraak gemaakt voor de volgende reünie: in de eerste helft van 1998, in de omgeving van Zwolle. De traditionele groepsfoto's zorgden voor een afsluiting van de eerste dag.
Een harde kern van echte liefhebbers knoopte er nog een dagje aan vast. Zij bezochten de bakermat van een aantal voorouders in Oost-Friesland aan de andere kant van de landsgrens. Achtereenvolgens werden Greetsiel, Pilsum en Böhmerwold aangedaan. Hiermee trad dit illustere gezelschap in de voetsporen van o.a. Johan Michaël Knöttner en Samuël Knottnerus, die in deze streek vanaf de 17e eeuw hun kansel hadden. Met hun terugkeer na deze familiebedevaart werd deze Groningse familiereünie als unieke herinnering bijgezet in 't Knottekistje.
George uit Soest
Een pelgrimage door Oostfriesland
Een twintigtal verre nazaten (waaronder ook aanverwanten) van Johann Michael Knottnerus, zat op zondagmorgen 11 juni jl. samen met de Evangelisch Reformierte Kirchengemeinde van Greetsiel in de plaatselijke kerk onder het gehoor van Pastor Gebhart Vischer. We werden speciaal welkom geheten en na de dienst door de kerk rondgeleid. Johann Michael, die van 1645 tot 1684 hier predikant was, ligt vóór de preekspoel begraven. Zijn grafsteen is verticaal naast de kansel geplaatst. 'Het kopje koffie na de kerk' vonden we in een tegenover de kerk gelegen restaurant. Greetsiel is een aardige vissersplaats, met een karakteristieke haven, waar we een eind langs wandelden, naar we aannamen in de voetsporen van Johann Michael en zijn gezin. In een speciaal visrestaurant deden we ons tegoed aan een Oostfriese maaltijd. Tegen drieën stonden we in de kerk van Pilsum. Naar deze gemeente werd Johann Michael als kandidaat beroepen in 1639. Hij stond hier tot 1645, toen hij een beroep naar de gemeente Greetsiel aannam. De kerk van Pilsum heeft een grondige restauratie achter de rug. Met trots en voldoening gaf de koster een toelichting op de restauratiewerkzaamheden en benadrukte de inzet van veel gemeenteleden daarbij. Het resultaat is een mooie stijlvolle dorpskerk. Door de uitgebreide rondleiding van de welbespraakte koster besloten we een bezoek aan de kerk van Uttum te laten vervallen, om wat ruimere gelegenheid te hebben om het kerkje van Bömerwold te bezichtigen.
Na enig zoeken vonden we dit prachtig gelegen, wat vervallen bouwwerk op een terp, temidden van oude grafzerken. Hier was de standplaats van Samuel Knottnerus (kleinzoon van Johann Michael) van 1695 tot 1749. In dit kerkje, waarvan de muren kreunend en elkander steunend het dak de eeuwen door torsten, ligt de grafsteen van Samuel. Een dichterlijke tekst, van eigen hand, op deze grafsteen is wat moeilijk te ontcijferen. In een volgende uitgave van dit familieorgaan kan mogelijk de tekst hiervan en van geschriften, die deze verontruste herder publiceerde, worden opgenomen.
Tegen vijven rijden we de grens bij Nieuwerschans weer over en besluiten onze pelgrimage met een kopje koffie in het restaurant, behorend bij het Bronnenbad. Daar gaan onze wegen uiteen en keert ieder voldaan en met heel wat indrukken over 'de wijngaard' van onze stamvaders huiswaarts.
Een 'pelgrim'
Familiereünie op 10 oktober 1992 te Rheden
Op zaterdag 10 oktober 1992 waren 53 leden van de familie Knottnerus en Knotnerus vanuit allerlei windstreken naar Rheden gekomen voor een gezellige familieontmoeting in "De Wildwal". Bijzonder verheugend was het dat behalve de oudere generatie ook de jongeren goed vertegenwoordigd waren. Zelfs een familielid uit Toronto, Judy-Ann Cazemier kwam over namens onze familie in Canada. Het weer liet zich ook van de zonnige kant zien, zodat alle ingrediënten aanwezig waren voor een geanimeerd samenzijn. Vóór de lunch stelde het inmiddels geformeerde bestuur zich voor en werd uitvoerig informatie gegeven over de totstandkoming van de Stichting familie Knottnerus.
Om de doelstelling van deze stichting vorm te kunnen geven, stelde het bestuur voor drie commissies in het leven te roepen, te weten:
1. Een commissie voor documentatie en genealogie. Deze krijgt de opdracht te bevorderen dat waardevolle historische documenten en goederen van de familie geïnventariseerd worden en dat een familiearchief wordt opgezet en bijgehouden. Een aantal familiedocumenten en -foto's is op de reünie ter bezichtiging aanwezig. Daarnaast wordt het bijwerken van de gegevens betreffende de familiestamboom tot de verantwoordelijkheid van genoemde commissie gerekend.
2. Een commissie die het periodiek organiseren van een familiereünie tot haar taak heeft en in verband daarmee het opzetten van bijhouden van een familie administratie. leder wordt daarom met nadruk verzocht elke mutatie binnen de familiekring aan het secretariaat of aan een van de commissieleden te melden.
3. Een commissie belast met het periodiek uitbrengen van het familieorgaan "'t Knottenkistje". Het eerste en tot nu toe enige familieblad verscheen in 1984.
Tot vreugde, met name voor de leden van het bestuur kon aan het eind van het samenzijn meegedeeld worden dat de drie commissies waren geformeerd en als volgt waren samengesteld: In de commissie voor documentatie en genealogie hebben zitting: Nico H. Knottnerus Paul Knottnerus Wigbol Tijms George I.H. Knottnerus George W. Knottnerus
In de commissie organisatie familiereünies hebben zitting: Eart J. Knottnerus Carina R. Hoogstra-Knotnerus Otto S. Knottnerus Ivo G.O. Knottnerus Titia Knottnerus
In de redactie van ‘t Knottenkistje hebben zitting: Henk (S.J.H.S.)Knottnerus Annet Mijnsbergen-Knotnerus Titia Knottnerus Arnold Knottnerus
Na het maken van een wandeling in de omgeving met gidsen van I. V. N., of het zich koesteren in de najaarszon op het terras, wordt een en ander nagepraat en worden de afspraken kort samengevat. De voorkeur voor de volgende reünie van de aanwezigen gaat uit naar het voorjaar 1995 met als locatie het Groningerland en mogelijk een bezoek aan Oost-Friesland.
De reünie wordt afgerond met het maken van een groepsfoto.
Titia Knottnerus
Familiereünie op 26 mei 1984 te Rheden Op zaterdag 26 mei werd de reünie gehouden in restaurant "De Wildwal" te Rheden, schitterend gelegen aan de Veluwezoom.
Mede op grond van de enquête op de jongste reünie heeft het bestuur gemeend dit keer het ochtendprogramma niet te laten aanvangen cp de gebruikelijke wijze, maar te kiezen voor een ander soort onderwerp en andere wijze van presentatie. Het bestuur heeft Atie Knottnerus uit Zuidwolde en Kees Knottnerus uit Steenbergen bereid gevonden een betoog te houden, ieder vanuit zijn/haar eigen optiek, over het thema "Welzijn en/of Welvaart". Ofwel: zijn welvaart en welzijn elkaars bondgenoten of vijanden en waar liggen de grenzen tussen beide begrippen? Gaat industrie ten koste van ons milieu of is er ook een andere technologie mogelijk?
Familiereünie in april 1982 te Nijkerk In april 1982 kwamen familie en aanverwanten bijeen in "De Schakel" te Nijkerk. De reünie werd goed bezocht en verheugend was het ook dat de jongere garde niet verstek had laten gaan. Otto uit Groningen hield een lezing over de landbouw, terwijl Ivo uit Hengelo ons inwijdde in de geheimenissen van het heelal, een en ander verluchtigd met dia's. Dit laatste inspireerde Titia uit Rheden tot een vers (op de melodie van 'Weet gij hoeveel sterren kleven'), aldus luidend:
"Weet gij hoeveel Knotten wonen In ons kleine vaderland? Velen zijn naar hier gekomen, Met hen die zijn aanverwant. In die Knotten, met z'n allen Heeft de Heer een welgevallen. En niet één ontglipt zijn oog, Al wat Knot is leve hoog!"
Vermeldenswaard was natuurlijk ook dat Ab uit Teteringen, na vele jaren de motor te zijn geweest achter de familiereünie, het voorzitterschap overdroeg aan Lee uit Almelo. Na de lunch en nadat sommigen van het zachte weer profiteerden door de benen te strekken, werden door een inderhaast gevormde stembuscommissie de resultaten van een eerder op de dag gehouden enquête geëvalueerd. De aanwezigen spraken zich uit voor de oprichting van een familievereniging en familieorgaan, kozen een voorlopig bestuur en redactie en deden een aantal nuttige suggesties voor nog te organiseren reünies. Na de thee rond 4 uur 's middags toog een ieder huiswaarts.
Familiereünie op 2 mei 1964 te Paterswolde
Familiereünie op 12 mei 1962 in Boschluste te Zeist
TAFELLIEDTer inleiding (één stem) Apotheker, burgemeester, landbouwkundig ingenieur, ambtenaar van het rijk, teller van het aardse slijk, boeken makend van een schrijver, staande voor een klas, vol ijver, wonend in een pastorie, zittend op de boerderie, in het eigen land gebleven, of gereisd naar verre dreven, is dat alles bij elkaar niet een grote Knottenschaar?
Koor der Knottenvrouwen (wijze: Wij willen holland houen): Wij zijn maar aanhangwagen?, ja, dat is ons bestaan; alleen voor KNOT-jes zorgen, ach mensen, wat een baan. Maar kom, wees niet te somber, het leven heeft nog zin, want op de dag van morgen zijn WIJ weer de vorstin (bis)
Koor der Knottenmannen (dezelfde wijs); Wij willen ze toch houwen de eigen dierbre vrouw; zolang zij bij ons blijven, zijn wij aan haar ook trouw. Wij zijn van de familie van één of dubbel T, maar zonder thee der vrouwen viel 't leven ook niet mee (bis).
Vrouwenkoor (wijs bekend) ; Wij willen ze toch houen onz' eigen dierbre Knot (hoewel het heus niet meevalt, wanneer je met hen spot).
ALLEN (met Knetterend KNOT-vuur): Maar, Knotten en Knottinnen en d' aanhang ook erbie, één zaak verbindt ons allen: DE KNOTTEN- REUNIE (bis). |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
