Home
Contact
Nieuws
 

 
FAMILIE KNOTTNERUS

STICHTING

WAPEN

GESCHIEDENIS

HISTORISCHE PLAATSEN

BEKENDE KNOTTEN

GENEALOGIE

RE‹NIES

KNOTTEKISTJE

SURFTIPS

Reunies

 

KNOTTENLIED

 

Weet gij hoeveel Knotten wonen

in ons kleine vaderland?

Velen zijn naar hier gekomen,

met hen, die zijn aanverwant.

 

In die Knotten, met z'n allen

heeft de Heer een welgevallen.

En niet ťťn ontglipt zijn oog;

Al wat Knot(t) is,leve hoog!

 

Voor onze wijdvertakte familie heeft Co Blomhert-Knottnerus de blijvende verdienste, begonnen te zijn niet alleen, onze voorouders, maar ook de hedendaagse loten in een genealogie bijeen te brengen. Ontstond daardoor de behoefte elkaar eens te zien en - voorzover aan elkaar onbekend - met elkaar kennis te maken. Zo werd onze twee≠jaarlijkse reŁnie geboren om zich onder de beproefde leiding van Ab Knottnerus te ontwikkelen tot een familieforum waardoor onderlinge banden werden verstevigd.

 


FamiliereŁnies (klik op een reŁnie voor meer informatie):

 

3 oktober 2010, Baarn (Paleis Soestdijk)

7 juni 2008, Den Bosch

8 oktober 2005, Arnhem (Bronbeek, Oud IndiŽgangers Museum)

10 mei 2003, Zeist (Ev. Broedergemeent, Zeister Genootschap)

7 oktober 2000, Deventer (Vogeleiland)

9 mei 1998, Hattem (Bakkerijmuseum)

10 juni 1995, Appingedam

10 oktober 1992, Rheden (Wildwal)

29 april 1989, Rheden (Wildwal)

26 mei 1984, Rheden (Wildwal)

April 1982, Nijkerk (Schakel)

31 mei 1980, Nijkerk (Schakel)

29 april 1978, Nijkerk (Schakel)

29 mei 1976, Amersfoort (Berghotel)

23 mei 1970

25 mei 1968, Amersfoort (Berghotel)

15 oktober 1966, Amersfoort (Kobus aan de poort)

2 en 3 mei 1964, Paterswolde (Hotel de Twee  ProvinciŽn)

12 mei 1962  Zeist (Boschlust)

TAFELLIED

Apotheker, burgemeester,

landbouwkundig ingenieur,

ambtenaar van het rijk,

teller van het aardse slijk,

boeken makend van een schrijver,

staande voor een klas, vol ijver,

wonend in een pastorie,

zittend op de boerderie,

in het eigen land gebleven,

of gereisd naar verre dreven,

is dat alles bij elkaar

niet een grote Knottenschaar?

 

Maar, Knotten en Knottinnen

en d' aanhang ook erbie,

ťťn zaak verbindt ons allen:

DE   KNOTTEN- REUNIE 

Lees verder>>>

 

Reunie op 3 oktober 2010 in Baarn

 

 

Een voordeel als bestuurslid is dat je mag voorproeven, daarom zijn Anno en ik in het voorjaar op pad gegaan om een aantal mogelijke locaties voor de reŁnie te bezoeken. We hadden uiteraard  via internet al wat voorwerk gedaan en daar viel de keuze op drie mogelijkheden, twee op de Hoge Veluwe en paleis Soestdijk in Baarn. Aan het eind van de dag zaten Anno en ik op het terras van de Oranjerie van paleis Soestdijk in het zonnetje aan de oranje tompouce en toen waren we allebei overtuigd Soestdijk moest het worden: mooie omgeving, interessante rondleiding, unieke plek en een leuke gelegenheid voor de lunch.  Na medewerking van het paleis (normaal geen groepsrondleidingen in het weekend) stond de locatie en datum vast, nu nog hopen op genoeg inschrijvingen enÖ mooi weer.

 

In het restaurant de Generaal bestuursleden verwelkomen familieleden
uit alle streken van Nederland een keer per twee jaar komen we bij elkaar
de genealogische boom wordt aandachtig bestudeerd en ook het boek van het geslacht Knot(t)nerus

 

Het toeval was dat we ook exact 45 inschrijvingen hebben ontvangen (9 meer dan de vorige reŁnie) en de weersverwachting was hoopvol. Zondagochtend om 10.30 kwamen de eerste gasten binnen in de opkamer van restaurant de Generaal en om 11.15 mocht ik iedereen van harte welkom heten. Zoals gezegd 45 personen in de leeftijd vanaf 7 jaar en de oudste  boven de negentig dus een mooie weergave van ons huidig familiebestand. Ik had de gehele stamboom uitgeprint en dat is inmiddels een hele behangrol geworden, Nico was zo vriendelijk om daar nog een boeiend verhaal over te vertellen zodat we een beeld hebben waar de Knot(t)en zich op deze wereld bevinden. Bart had daarbij nog een mooie anekdote en stelde voor de volgende reŁnie bij onze familieleden in Canada te organiseren, dus ideeŽn genoeg voor de volgende locatie. Na de koffie en taart, kwam  de soep en de Brabantse koffietafel binnen en kon de lunch beginnen. Bestuurslid Hans was inmiddels ook binnen gekomen, na zijn preek in Den Haag, want de reŁnie was tenslotte op zondag maar daar was vanuit de familieleden maar 1 klacht uit voort gekomen.

 

terwijl familieleden van de koffie met gebak genieten... heet bestuursvoorzitter Rob Knottnerus iedereen welkom
Nico M. Knottnerus vertelt over zijn onderzoek waarop aanvullingen vanuit de familieleden komen
en dan een lekkere lunch en een goed gesprek
De jongsten kregen pannenkoeken en alles zag er goed uit!

 

Om 13.15 uur hebben wij de Generaal verlaten en met 5 minuten rijden stonden we bij het paleis aan de poort. Anno had de verdeling van de drie rondleidingen gemaakt en onder een heerlijk zonnetje liepen we door de paleistuin naar het paleis waar om 14.00 de eerste rondleiding begon. Zelf zat ik in de laatste van 14.30 uur, in de aanwezigheid van Nico en Ania de kinderen van Monika en Robbrecht. Het was bijzonder leuk om te zien hoe sommige details in het paleis de aandacht van de kinderen trokken zoals de geheime deuren in de verschillende vertrekken.  Het was interessant om te zien hoe Juliana en Bernard hier hun leven hebben doorgebracht en met de verhalen, eigen beleving en de dramaseries op de televisie kan je een redelijk beeld krijgen van het leven in deze glazen ďkooiĒ.

 

Paleis Soestdijk vanaf de waterkant prachtige tuinen
de voorkant van het paleis familieleden rusten even uit
in afwachting van de rondleiding

van links naar rechts:

Rob Knottnerus, Rob Knottnerus en Rob Knottnerus ;-)

jonge Knottneri maken met elkaar kennis... ...zicht op het prachtige paleis

 

Om 16.00 uur was de laatste groep met de rondleiding klaar en is deze groep aangeschoven bij de rest van het gezelschap die al heerlijk zat te genieten van de oranje tompouce. Na de groepsfoto en nog wat bijkletsen met elkaar was het moment aangekomen van afscheid. We kunnen, denk ik, terug kijken op een geslaagde dag met veel zon, veel oranje, maar vooral een dag waar we elkaar als grote familie weer (wat) beter hebben leren kennen. Ik wil nogmaals alle bezoekers van de reŁnie bedanken voor hun komst en het invullen van de enquÍte (welke ons bruikbare informatie heeft gegeven).

 

in de Oranjerie na de rondleiding in het paleis
met z'n allen koffie en een oranje tompouce
plus een enquÍte en opgewekte gesprekken
ook de jonge familieleden... ...genoten van de fantastische dag!

                                                                                                                                                                                 Ik hoop dat dit verhaal en de fotoís jullie doen besluiten om op de volgende reŁnie (voorjaar 2013) aanwezig te zijn.

 

Rob Knottnerus

 

Foto's: Monika Knottnerus-Machala

 

ReŁnie op 7 juni 2008 in Den Bosch

 

Door Rob Knottnerus

 

Dit jaar hebben we gekozen voor ís-Hertogenbosch, de mooie hoofdstad van het gastvrije Brabant. Bestuurslid Hans heeft al zijn vrije tijd gestopt in het zoeken en proeven van de juiste locatie en daar is restaurant Van Puffelen uitgekomen, een prima locatie en een echte aanrader als men nog een keer in Den Bosch is.

 

 

Om 12.30 uur kwamen de eerste gasten binnen en nadat een ieder een parkeerplek had gevonden begonnen we om 13.00 uur aan de lunch. De tafels waren gevuld met totaal 36 Knotten verdeeld over verschillende generaties. Het was voor mij de eerste keer in de rol als voorzitter om de aanwezigen namens het bestuur welkom te heten op deze reŁnie.

 

 

Uiteraard heb ik een aantal familieleden extra welkom geheten. Als eerste mijn voorgangster Titia die de dag ervoor de zeer respectabele leeftijd van 84 jaar had bereikt. Ook was er een woord van dank aan bestuurslid Ivo die in het vroege voorjaar te kennen heeft gegeven, na 17 jaar penningmeester te zijn geweest, dat het tijd werd om de familie schatkist aan een ander over te dragen. De nieuwe schatbewaarder is bestuurslid Anno geworden, met deze interne verschuiving binnen het bestuur zit het aantal bestuursleden weer op 5  en dit is tevens het correcte aantal volgens de statuten van de stichting.

Namens het bestuur mocht ik Ivo een doos vol Italiaanse witte geperste druiven aanbieden als dank voor wat hij al die jaren voor het bestuur en de familiestichting heeft gedaan.

 

 

Na de heerlijke lunch stond er een rondvaart over de Binnendieze op het programma. De loopafstand naar de opstapplaats was maar 20 meter, dat was ideaal. Alle Knotten werden verdeeld over 3 fluisterboten. Onder leiding van zeer deskundige gidsen zijn we vertrokken. Tijdens deze tocht van ongeveer 45 minuten kregen we een goed beeld van welke waarde dit water voor de stad Den Bosch is geweest.

 

 

Men heeft het onder andere gebruikt als verdedigingswapen voor aanvallen van buitenaf, het was belangrijk voor de handel en wandel van de stad en het water werd voor vele huishoudelijke doeleinden gebruikt maar op het laatst fungeerde het steeds meer als riool (eind jaren tachtig werd het laatste huis afgesloten). Vanaf 1973 maakte het deel uit van het beschermde stadsgezicht van de stad en is men gaan renoveren wat geleid heeft tot een unieke plek. Na de rondvaart was een ieder zeer enthousiast over deze tocht.

 

 

De zon brak door en uiteraard hebben we van die gelegenheid gebruik gemaakt om de beroemde reŁniefoto te maken.

 

 

Den Bosch verlaten zonder Bosschebol is niet mogelijk daarom hadden wij als afsluiting van deze gezellige dag bij de beroemde bakker de Groot Bosschebollen besteld en die werden onder het genot van een kopje koffie of thee verorberd, keurig met mes en vork of met de handen...

 

 

Na nog een dankwoord aan een ieder die de moeite had genomen om naar het mooie Den Bosch te komen is iedereen, na deze geslaagde dag, weer naar huis vertrokken.  

 

naar boven

FamiliereŁnie op 8 oktober 2005 te Arnhem

Dit keer voerde de reŁnie onze familie op 8 oktober jl. naar restaurant Kumpulan op het uitgebreide terrein van Bronbeek, gelegen tussen Velp en Arnhem. Ook het weer bleek bereid mee te werken aan het succes van deze dag, nadat de ochtendmist langzaam maar zeker plaats had gemaakt voor een gastvrij oktoberzonnetje.

 

Om 11 uur opende Titia uit Rheden de familiereŁnie en heette iedereen hartelijk welkom. Een speciaal welkom gold een eregast in ons midden: Hans uit Haarlem, die trouw aanwezig is op alle reŁnies en die onlangs zijn halve eeuwfeest vierde. Ook Hanna uit Amsterdam, eveneens een reŁniebezoekster van het eerste uur, die ook een kroonjaar vierde, werd even in het zonnetje gezet. Joti Riphaagen uit Zeist werd namens het bestuur een boek aangeboden voor het vele en belangrijke werk dat ze heeft verricht met het op orde brengen van het omvangrijke familiearchief. Zij verdient daarvoor ons aller waardering.  

 

Aan het slot van haar openingswoord stelde Titia tot niet geringe verbazing van haar medebestuursleden dat zij de voorzittershamer graag aan een ander wilde doorgeven ofschoon nog niet duidelijk was aan wie. Ook al had Titia wel eens eerder te kennen gegeven dat zij wilde stoppen met het voorzitterschap, de overige bestuursleden dachten dat de jonge Titia wel weer zou bijdraaien. Ze was immers pas 81 lentes jong. Helaas was Titiaís besluit te stoppen nu onherroepelijk, vooral ook omdat zij Anno bereid had gevonden haar bestuursplaats in te nemen (zonder overigens het voorzitterschap direct te ambiŽren). Nadat de medebestuursleden over hun eerste schrik heen waren over dit toch nog onverwachte einde van Titiaís decennialange matriarchaat, werd Titia alsnog uitvoerig bedankt voor de vele tijd en de voortdurende inspanningen waarmee zij onvermoeibaar de andere bestuursleden bij de les had gehouden. Daarnaast nam zij gedurende vele jaren de redactie van het Ďt Knottekistje voor haar rekening, incl. de productie, adressering en verzending er van. Als een te kleine blijk van waardering voor haar vele verdiensten voor onze familiestichting kreeg ze van haar medebestuursleden een boek over de geschiedenis van Bronbeek.

 

Overigens werden na een voorzitterloos tijdperk van enige uren de broers Hans en Rob uit resp. Breukelen en Bilthoven bereid gevonden samen het eventuele voorzitterschap van de familiestichting te delen als een duobaan; onze familie gaat ook mee met haar tijd. Over de feitelijke functieverdeling zal het bestuur zich onderling nog beraden.

 

Nico drong er bij iedereen nog eens op aan mutaties in de familie aan hem door te geven zodat de genealogie up to date blijft, in ieder geval de elektronische versie. Verder waarschuwde Nico voor oplichters die nietsvermoedende familieleden benaderen met prachtige beloften een uitgebreide genealogie met een heus familiewapen te leveren tegen een fikse betaling. Helaas met echte genealogie en wapenkunde heeft het niets te maken. Wees gewaarschuwd, het is gewoon ordinaire geldklopperij.   

 

Bart uit Dinxperlo hield naar aanleiding van twee eerder verschenen boeken over zijn vader en de gemeente Varsseveld een verhaal over de oorlogsjaren in de ouderlijke pastorie en de onderduikers in hun dorp. Het eerste boek betreft het dagboek van zijn vader en heeft als titel: Veldprediker in Mobilisatietijd: Dagboek van Dominee J.G. Knottnerus Grebbelinie en is uitgegeven bij Koninklijke BDU Uitgeverij B.V. Het andere boek is door Bart zelf geschreven en is getiteld Varsseveld rond de jaren 1940-1945. Het is uitgegeven bij GM Uitgevers.

 

Na de lunch die bestond uit een voortreffelijke Indische maaltijd, werd door een tweetal gidsen een uitgebreide rondleiding verzorgd in het museum van Bronbeek. De gidsen gaven een boeiend overzicht van het voorbije koloniale verleden en de rol van de KNIL-militairen daarbij. Naast het antieke wapentuig waren er vele schilderijen te bewonderen van de veld- en zeeslagen. Ook hingen er mooie, oude kaarten van de Indische archipel met eilandnamen waarvan vele nog een bekende klank hebben. Ingegaan werd ook op de omstandigheden waaronder de soldaten werden geworven niet alleen in Nederland maar ook in Afrika evenals op de leefomstandigheden destijds te velde. Er zijn trouwens nog steeds ex-militairen van het KNIL en andere legeronderdelen woonachtig op het terrein, die in dit museum hun eigen kantine en leeszaal hebben.

 

Ter afsluiting werd na het museumbezoek nog een kopje thee gedronken, zodat iedereen tegen vieren weer gelaafd en wel de terugreis kon aanvaarden. Het blijft altijd verbazen hoe gemakkelijk iedereen op zoín reŁnie zich steeds weer snel vertrouwd voelt met vaak verre, onbekende familieleden.

  

Paul uit Amsterdam

naar boven

 

FamiliereŁnie op 10 mei 2003 te Zeist

 

Tijdens de laatste reŁnie (in Deventer op 7 oktober 2000) werd gevraagd ons volgend familietreffen in het westelijk deel van ons vaderland te laten plaatsvinden. Met die wens hebben we vanzelfsprekend rekening gehouden. Omdat we toch wel beperkt zijn in onze keuze betreffende bereikbaarheid, het kunnen beschikken over een aparte ruimte en het serveren van een 'betaalbare' lunch, was het niet mogelijk geheel aan deze wens tegemoet te komen. Hans, de secretaris van ons bestuur, bracht ons echter uitkomst, door ons te attenderen op een uitstekende locatie:

 

Het Koetshuis van de Evangelische Broedergemeente in Zeist.  Hier vindt op zaterdag 10 mei 2003 onze volgende familiereŁnie plaats.

 

Door de centrale ligging van Zeist en de sfeervolle omgeving (ook gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer), dachten wij een unieke locatie te hebben gevonden.

 

Lopend in de richting van Slot Zeist, treft u aan uw rechterhand van de oprijlaan het Zusterplein, met het karakte≠ristieke witte kerkje als centraal punt. Vůůr dit kerkje slaat u rechtsaf. Aan het eind van de huizenrij, op nr. 2, vindt u het Koetshuis, waar een kopje koffie op u staat te wachten.

 

Ook tijdens deze familiebijeenkomst zal de onderlinge ontmoeting natuurlijk centraal staan. Daarnaast valt er voor ieder veel te zien en zeker ook te horen. Bij slecht weer ligt Slot Zeist, waar regelmatig prachtige tentoonstellingen gehouden worden, in de onmiddellijke omgeving. Ook zal ons iets verteld worden over de geschiedenis van deze unieke christelijke geloofsgemeenschap, de Broedergemeente te Zeist, waar≠van de wortels zich ook in Bohemen bevinden!

 

Titia Knottnerus

 

 

Nog onwetend van de lange hete zomer die zou volgen, werden we op 10 mei aangenaam verrast door het prach≠tige weer tijdens de reŁnie. Behalve het weer werkte ook de rustieke locatie mee om van de reŁnie een succes te maken. Dankzij Hans uit Son werd de reŁnie dit jaar ge≠houden in het Koetshuis van de Evangelische Broeder≠gemeente bij het Slot Zeist. In zo'n omgeving is het pret≠tig reeds bekende of nog onbekende familieleden te ont≠moeten.

 

Titia uit Rheden heette alle aanwezigen van harte wel≠kom. Althans daar kwamen haar woorden op neer, zo bleek pas na enige tijd. De argeloze familieleden waren nog maar nauwelijks bekomen van de puzzelrit naar het betoverende Koetshuis met wegomleggingen en wat cryptische aanwijzingen, of we werden bij de koffie ge≠trakteerd op een korte, maar raadselachtige preek van Titia die behelsde dat we ons verheugen dat we in de "uitgestrektheid van de ruimte en de oneindigheid van de tijd" deze planeet en dit tijdperk mogen delen of woorden van gelijke strekking.

 

Nadat iedereen weer was hersteld van dit wat ongebrui≠kelijke welkomstwoord, vertelde Nico uit Zeist e.e.a. over onze genealogie. Hij onderstreepte nog eens dat het van groot belang is dat iedereen de mutaties in de familie doorgeeft aan hem. Interessant zijn ook de contacten die hij per email heeft met diverse familieleden in de Verenigde Staten, een nog onbekende tak aan onze stam≠boom. Verder zijn er contacten geweest met het Centraal Bureau voor de Genealogie in Den Haag over een moge≠lijke heruitgave van het zgn. "Blauwe boekje". Hiervoor zijn nog wel enige aanpassingen en aanvullingen van de genealogie nodig. Een recente uitgave van de "Genealo≠gie van het Geslacht Knottnerus" is bij Nico verkrijgbaar tegen een vergoeding van Ä 25.

 

De heer Wels die al vele jaren op dit pastorale terrein woonachtig is, vertelde ons over de boeiende geschie≠denis van het Slot. De geschiedenis van het Slot is on≠losmakelijk verbonden met die van de Evangelische Broedergemeente, de Hernhutters. Omstreeks 1740 werd de piŽtistische beweging van de Hernhutters opgericht door de Oostenrijkse graaf Von Zinzendorf. Dit was ook de man van de grote zendingsreizen naar de West en Noord-Amerika. Omstreeks 1750 schonk de bevriende Amsterdamse koopman Schellinger het Slot aan deze ge≠meenschap. Nu kon de bloei van de Broedergemeente ook in Nederland beginnen.

 

Na de lunch werden we door de heer Wels over het uitge≠breide terrein rondgeleid. Overeenkomstig de liturgie van de Broedergemeente is alles wit: niet alleen de muren, maar ook de kerkbanken en de orgels in de verscheidene ruimten van het gebouw. Dit geeft het geheel een apart aanzien. Overigens ging eerder genoemde Hans op 24 augustus jl. hier voor als predikant in een dienst van de plaatselijke Broedergemeente. In de Tweede Wereld≠oorlog werd in het slot onderdak geboden aan vele onder≠duikers. Bij de watersnoodramp van 1953 kon opnieuw onderdak worden verschaft aan de slachtoffers uit Zee≠land. Indrukwekkend is ook de oude begraafplaats van de Hernhutters bij het Slot.

Nadat George uit Ede met de hoed van oom Otto was rondgegaan voor een speciale "inzameling der gaven" tot voordeel van de restauratie van een antiek schilderij van onbekende herkomst, sloot Titia omstreeks vier uur de reŁnie af met een voor deze aanwezige iets te moeilijke speech. De tekst heeft helaas niet mogen beklijven. Dit laat onverlet dat deze reŁnie naar later blijkt vele aan≠gename herinneringen heeft achtergelaten aan aardige familieleden en een mooie omgeving.

 

Paul uit Amsterdam 

naar boven

 

FamiliereŁnie op 7 oktober 2000 te Deventer

 

Nadat we twee-en-een-half jaar geleden in Hattem bijeen waren, stond dit keer Deventer klaar op 7 oktober, om ons te ontvangen. We hadden er al met reikhalzend verlangen naar uitgezien. Nieuwe, jonge en 'vernieuwde' loten (naar Psalm 4 : 3b: Hij, die uw jeugd vernieuwt, als die van een arend) uit onze Knottenstam hadden zich naar de oude Hanzestad begeven.

 

De jongste loot, Willeke (5 weken oud) en Anneke, de Mater Familias, omsloten, wat leeftijd betreft, de kring van de 50 aanwezige familie≠leden. De 'tachtigers' onder de 'jeugdige oude' arenden, zoals behalve Anneke, ook Otto sr., Dirk, Riep en Bart, vormden de 'vertrouwde' kern van reŁnisten.

Ons 'tijdelijke nest' in het restaurant De Mandala op het 'Vogeleiland Deventer' was voortreffelijk voorbereid en verzorgd door neef Ceorge uit Deventer. Hij speelde met zijn Inge en de kinderen Hans en Willeke een 'thuiswedstrijd'. Het had niet beter gekund.

 

Begeleid door heerlijk zonnig najaarsweer met gratis aangeboden getjilp en gekwinkeleer van de gevleugelde bewoners van dit sfeervolle 'eiland', zo midden in deze oeroude stad, werden we op passende wijze voorverwarmd tot het groteske familiefeest, dat even later in volle vrolijkheid losbarstte. Het binnengebeuren heeft mij dermate op een prettige manier in beslag genomen, dat ik de ludieke rondwandelingen en bezichtigingen daarbuiten niet eens heb gemist. Ik werd meegenomen in een zwier van belevenissen in een niet meer te stoppen non-stop-programma, niet georganiseerd, maar spontaan en vanzelfsprekend.

 

In de haar kenmerkende stijl van indringende hartelijkheid werden we door de voorzitter, ons aller "TÔtia, welkom geheten. Zij merkte met verheugenis op dat ook de jeugd binnen dit familietreffen aanwezig was, zodat er vertrouwen is dat de familie-fakkel ook door deze nieuw-begonnen eeuw heen voortgedragen wordt. Titia rondde haar gesproken voorwoordje af met een woordenpuzzel, uitmondend in een quiz, die tot doel had ons geheugen en onze scherpzinnigheid te toetsen aan de historische gegevens van de familiestam.

 

De gezellige sfeer werd bepaald door een geanimeerde reeks van vluchtige begroetingen, die uitgroeiden tot intense ontmoetingen, met gezellige tussendoortjes en niet te vergeten een perfect verzorgde maaltijd.

 

Terugziende op het Hier en Nu van onze familiedag in Deventer zou ik het geheel alsvolgt willen karakteriseren: Er zijn drie voorwaarden/eisen waaraan een goede maaltijd behoort te voldoen: a. smakelijk, b. voedzaam en c. licht verteerbaar. Volgens mij gelden deze voorwaarden ook voor een goede wisselwerkende communicatie van mens tot mens, van hart tot hart. Welnu, aan de verwachtingen van beide categorieŽn (ontmoeting en maaltijd) tijdens de familie-reŁnie van 7 oktober 2000 op het Vogeleiland te Deventer is ruinschoots voldaan.

 

Bart, Dinxperlo

naar boven

  

FamiliereŁnie op 9 mei 1998 te Hattem (Bakkerijmuseum)

 

Een stralende dag, een sfeervol onderkomen in een historisch stadje en familieleden met een warm kloppend hart om je heen. Deze 'ingrediŽnten' zorgden ervoor dat de familiereŁnie 1998 in het Nederlands Bakkerij Museum als bijzonder geslaagd mag worden beschouwd.

 

De verzorging door mevr. De Jong en de demonstratie door de ambach≠telijke bakker uit Neede maakten indruk, alsook de reuze krakeling bij het kopje koffie tijdens de ontvangst.

 

De 45 deelnemers waren van heinde (zeg maar Son) en verre (denk maar aan Delfzijl) gekomen, mede om zich op de hoogte te laten brengen van de symboliek van de bijzondere broodvormen, die de jaren door in bepaalde streken (landen) bij speciale gelegenheden werden gebakken. De jongere generatie was zeer hoopvol aanwezig. Aan wie anders moet de banier doorgegeven worden? Er waren uiteraard ook ouderen, de 'sterken', zelfs ťťn der zeer 'sterken', Dirk j. C. uit Groningen, die enkele dagen tevoren zijn 80e verjaardag vierde.

 

Met een enkel woord werd stilgestaan bij het overlijden op 25 januari jl. van Ab uit Breda. Hij was ťťn van de initiatiefnemers van de eerste familiereŁnie en was daarna een trouwe deelnemer aan de daarop volgende familiebijeenkomsten. Zelfs op de laatste reŁnie in 1995 in Appingedam was Ab nog present, ondanks zijn toenemende immobiliteit.

 

Ook de namen van hen, die sinds de laatste reŁnie ons zijn voorgegaan, werden genoemd. Bericht van verhindering kwam o.a. van Anna Hendrina Maria (of wel Anneke) uit Vries, de oudere zuster van Ab. Anneke, we misten je!

 

Vůůr de lunch wordt ons over het ontstaan en de ontwikkeling van dit Bakkerij Museum verteld, waarna een heerlijke broodmaaltijd ons wacht. Tijdens de lunch heeft een bestuurswisseling plaats. George uit Soest treedt terug en ziet zijn bestuursplaats ingenomen door Hans uit Son, die met instemmend applaus als zodanig wordt begroet.

 

Een waardevolle gebeurtenis voor mij is de ontmoeting met Jotie Riphaagen, 'onze' archivaris, vooral ook door onze herinneringen aan Zutphen en aan haar oom en tante Fehmers te Leiden. Jotie wordt eveneens aan ieder voorgesteld en ontvouwt haar visies voor de toekomst en vertelt wat zij inmiddels aan archiefwerk heeft verzet (o.a. de aanzet tot een inventarisatie van het archief van Co Blomhert-

Knottnerus).

 

Nico uit Zeist houdt ons op de hoogte van de actuele genealogische gegevens en dringt aan op het bijhouden in brede kring van dit bestand door het inzenden van mutaties.

 

De volgende reŁnie wordt over twee-en-een-half jaar gepland.

 

Met het maken van de traditionele groepsfoto wordt deze reŁnie afgerond. Om ca. 16.00 uur nemen we afscheid van elkaar om blij en dankbaar het wallenkeurslijf van Hattem te verlaten en de snelweg op te zoeken.

 

Riep (van Jan George) uit Amsterdam 

naar boven

 

FamiliereŁnie op 10 juni 1995 te Appingedam

 

53 familieleden, verwanten en vrienden bezochten op 10 juni 1995 de gezellige Groningse Borg 'Ekenstein' gelegen bij Appingedam. De verbouwde boerderij bood een sfeervol onderkomen en er was voor jong en oud 'elck wat wils' op deze zonnige zaterdag. Zoals de laatste jaren zorgde Titia uit Rheden voor het traditioneel wel≠komstwoordje en voor de structuur op de dag, bijgestaan door de leden van de reŁniecommissie. Bij de entree zorgde Ivo uit Amsterdam als een goed penningmeester voor de registratie en de financiŽle gang van zaken. Het gezelschap zocht, na aanvankelijk in het vertrouwde eigen groepje te hebben verkeerd, al gauw ook anderen op. Dit zorgde in de loop van de dag voor een levendige mix van verhalen, ervaringen en hernieuwde kennismakingen.

 

Tjark uit Eenrum vertelde ons velerlei over de culturele en historische achtergronden van de streek waar we verkeerden. Tussen de bedrijven door maakte Bart uit Dinxperlo gebruik van de gelegenheid om zijn boekje 'Varsseveld rond de jaren 1940-1945' te promoten. Nico uit Zeist lichtte zijn noeste arbeid aan de familiegenealogie toe. Als een heuse 'captain of industrie' gebruikte hij overheadprojector en sheets om de luistergrage Knotten duidelijk te maken hoe de vork van de afstamming in de steel van de stamboom zit. Het was zeer toepasselijk allemaal om in het Hoge Noorden te vernemen hoe Friese en Groningse takken waren uitgebot tot een wereldwijd verspreid gewas.

 

Na de eenvoudige doch voedzame lunch strekten we de benen om te genieten van wat de directe omgeving van 'Ekenstein' voor schoons in petto had. Of het nu toeval was of uitgekiend door het organisatiecomitť, leuk was het in ieder geval wel dat in de vijver bij Ekenstein een clubje boten-modelbouwers was neergestreken. Onder het toeziend oog van een voor het clubje [dankzij de reŁnie] onverwacht groot aantal toeschouwers, werd menige zeilboot, sleepboot en kruiser 'geshowd'. George uit Deventer raakte zo enthousiast dat hij bij het afzetten van een vastgelopen model bijna zelf te water raakte.

 

Bij terugkomst werd nog wat thee gedronken en nagebabbeld en een voor≠lopige afspraak gemaakt voor de volgende reŁnie: in de eerste helft van 1998, in de omgeving van Zwolle. De traditionele groepsfoto's zorgden voor een afsluiting van de eerste dag.

 

Een harde kern van echte liefhebbers knoopte er nog een dagje aan vast. Zij bezochten de bakermat van een aantal voorouders in Oost-Friesland aan de andere kant van de landsgrens. Achtereenvolgens werden Greetsiel, Pilsum en BŲhmerwold aangedaan. Hiermee trad dit illustere gezelschap in de voetsporen van o.a. Johan MichaŽl KnŲttner en SamuŽl Knottnerus, die in deze streek vanaf de 17e eeuw hun kansel hadden. Met hun terugkeer na deze familiebedevaart werd deze Groningse familie≠reŁnie als unieke herinnering bijgezet in 't Knottekistje.

 

George uit Soest

 

Een pelgrimage door Oostfriesland

 

Een twintigtal verre nazaten (waaronder ook aanverwanten) van Johann Michael Knottnerus, zat op zondagmorgen 11 juni jl. samen met de Evangelisch Reformierte Kirchengemeinde van Greetsiel in de plaatselijke kerk onder het gehoor van Pastor Gebhart Vischer. We werden speciaal welkom geheten en na de dienst door de kerk rondgeleid. Johann Michael, die van 1645 tot 1684 hier predikant was, ligt vůůr de preekspoel begraven. Zijn grafsteen is verticaal naast de kansel geplaatst. 'Het kopje koffie na de kerk' vonden we in een tegenover de kerk gelegen restaurant. Greetsiel is een aardige vissersplaats, met een karakteristieke haven, waar we een eind langs wandelden, naar we aannamen in de voet≠sporen van Johann Michael en zijn gezin. In een speciaal visrestaurant deden we ons tegoed aan een Oostfriese maaltijd. Tegen drieŽn stonden we in de kerk van Pilsum. Naar deze gemeente werd Johann Michael als kandidaat beroepen in 1639. Hij stond hier tot 1645, toen hij een beroep naar de gemeente Greetsiel aannam. De kerk van Pilsum heeft een grondige restauratie achter de rug. Met trots en voldoening gaf de koster een toelichting op de restauratie≠werkzaamheden en benadrukte de inzet van veel gemeenteleden daarbij. Het resultaat is een mooie stijlvolle dorpskerk. Door de uitgebreide rondleiding van de welbespraakte koster besloten we een bezoek aan de kerk van Uttum te laten vervallen, om wat ruimere gelegenheid te hebben om het kerkje van BŲmerwold te bezichtigen.

 

Na enig zoeken vonden we dit prachtig gelegen, wat vervallen bouwwerk op een terp, temidden van oude grafzerken. Hier was de standplaats van Samuel Knottnerus (kleinzoon van Johann Michael) van 1695 tot 1749. In dit kerkje, waarvan de muren kreunend en elkander steunend het dak de eeuwen door torsten, ligt de grafsteen van Samuel. Een dichterlijke tekst, van eigen hand, op deze grafsteen is wat moeilijk te ontcijferen. In een volgende uitgave van dit familieorgaan kan mogelijk de tekst hiervan en van geschriften, die deze verontruste herder publiceerde, worden opgenomen.

 

Tegen vijven rijden we de grens bij Nieuwerschans weer over en besluiten onze pelgrimage met een kopje koffie in het restaurant, behorend bij het Bronnenbad. Daar gaan onze wegen uiteen en keert ieder voldaan en met heel wat indrukken over 'de wijngaard' van onze stamvaders huiswaarts.

 

Een 'pelgrim' 

naar boven

 

FamiliereŁnie op 10 oktober 1992 te Rheden

 

Op zaterdag 10 oktober 1992 waren 53 leden van de familie Knottnerus en Knotnerus vanuit allerlei windstreken naar Rheden gekomen voor een gezellige familieontmoeting in "De Wildwal". Bijzonder verheugend was het dat behalve de oudere generatie ook de jongeren goed vertegenwoordigd waren. Zelfs een familielid uit Toronto, Judy-Ann Cazemier kwam over namens onze familie in Canada. Het weer liet zich ook van de zonnige kant zien, zodat alle ingrediŽnten aanwezig waren voor een geanimeerd samenzijn. Vůůr de lunch stelde het inmiddels geformeerde bestuur zich voor en werd uitvoerig informatie gegeven over de totstandkoming van de Stichting familie Knottnerus.

 

Om de doelstelling van deze stichting vorm te kunnen geven, stelde het bestuur voor drie commis≠sies in het leven te roepen, te weten:

 

1. Een commissie voor documentatie en genealogie.

Deze krijgt de opdracht te bevorderen dat waardevolle historische documenten en goederen van de familie geÔnventariseerd worden en dat een familiearchief wordt opgezet en bijgehouden. Een aan≠tal familiedocumenten en -foto's is op de reŁnie ter bezichtiging aanwezig. Daarnaast wordt het bijwerken van de gegevens betreffende de familiestamboom tot de verantwoordelijkheid van genoemde commissie gerekend.

 

2. Een commissie die het periodiek organiseren van een familiereŁnie tot haar taak heeft en in verband daarmee het opzetten van bijhouden van een familie administratie. leder wordt daarom met nadruk verzocht elke mutatie binnen de familiekring aan het secretariaat of aan een van de com≠missieleden te melden.

 

3. Een commissie belast met het periodiek uitbrengen van het familieorgaan "'t Knottenkistje".

Het eerste en tot nu toe enige familieblad verscheen in 1984.

 

Tot vreugde, met name voor de leden van het bestuur kon aan het eind van het samenzijn meegedeeld worden dat de drie commissies waren geformeerd en als volgt waren samengesteld:

In de commissie voor documentatie en genealogie hebben zitting:

Nico H. Knottnerus                   

Paul Knottnerus                       

Wigbol Tijms                             

George I.H. Knottnerus     

George W. Knottnerus  

 

In de commissie organisatie familiereŁnies hebben zitting:

Eart J. Knottnerus                    

Carina R. Hoogstra-Knotnerus     

Otto S. Knottnerus                   

Ivo G.O. Knottnerus                  

Titia Knottnerus

           

In de redactie van Ďt Knottenkistje hebben zitting:

Henk (S.J.H.S.)Knottnerus                   

Annet Mijnsbergen-Knotnerus   

Titia Knottnerus                                   

Arnold Knottnerus

           

Na het maken van een wandeling in de omgeving met gidsen van I. V. N., of het zich koeste≠ren in de najaarszon op het terras, wordt een en ander nagepraat en worden de afspraken kort samengevat. De voorkeur voor de volgende reŁnie van de aanwezigen gaat uit naar het voorjaar 1995 met als locatie het Groningerland en mogelijk een bezoek aan Oost-Friesland.

 

De reŁnie wordt afgerond met het maken van een groepsfoto.

 

Titia Knottnerus

naar boven

 

FamiliereŁnie op 26 mei 1984 te Rheden

Op zaterdag 26 mei werd de reŁnie gehouden in restaurant "De Wildwal" te Rheden, schitterend gelegen aan de Veluwezoom.

 

Mede op grond van de enquÍte op de jongste reŁnie heeft het bestuur gemeend dit keer het ochtend≠programma niet te laten aanvangen cp de gebruike≠lijke wijze, maar te kiezen voor een ander soort onderwerp en andere wijze van presentatie. Het bestuur heeft Atie Knottnerus uit Zuidwolde en Kees Knottnerus uit Steenbergen bereid gevonden een betoog te houden, ieder vanuit zijn/haar eigen optiek, over het thema "Welzijn en/of Welvaart". Ofwel: zijn welvaart en welzijn elkaars bondge≠noten of vijanden en waar liggen de grenzen tussen beide begrippen? Gaat industrie ten koste van ons milieu of is er ook een andere technologie mogelijk?

naar boven

 

 

FamiliereŁnie in april 1982 te Nijkerk

In april 1982 kwamen familie en aanverwanten bijeen in "De Schakel" te Nijkerk. De reŁnie werd goed bezocht en verheugend was het ook dat de jongere garde niet verstek had laten gaan. Otto uit Groningen hield een lezing over de landbouw, terwijl Ivo uit Hengelo ons inwijdde in de gehei≠menissen van het heelal, een en ander verluchtigd met dia's. Dit laatste inspireerde Titia uit Rheden tot een vers (op de melodie van 'Weet gij hoeveel sterren kleven'), aldus luidend:

 

"Weet gij hoeveel Knotten wonen

In ons kleine vaderland?

Velen zijn naar hier gekomen,

Met hen die zijn aanverwant.

In die Knotten, met z'n allen

Heeft de Heer een welgevallen.

En niet ťťn ontglipt zijn oog,

Al wat Knot is leve hoog!"

 

Vermeldenswaard was natuurlijk ook dat Ab uit Teteringen, na vele jaren de motor te zijn geweest achter de familiereŁnie, het voorzitterschap overdroeg aan Lee uit Almelo. Na de lunch en nadat sommigen van het zachte weer profiteerden door de benen te strekken, werden door een inder≠haast gevormde stembuscommissie de resultaten van een eerder op de dag gehouden enquÍte geŽva≠lueerd. De aanwezigen spraken zich uit voor de oprichting van een familievereniging en familie≠orgaan, kozen een voorlopig bestuur en redactie en deden een aantal nuttige suggesties voor nog te organiseren reŁnies. Na de thee rond 4 uur 's middags toog een ieder huiswaarts. 

naar boven

 

FamiliereŁnie op 2 mei 1964 te Paterswolde

 

naar boven

 

 

FamiliereŁnie op 12 mei 1962 in Boschluste te Zeist

 

naar boven

 

 

TAFELLIED

Ter inleiding (ťťn stem)

Apotheker, burgemeester,

landbouwkundig ingenieur,

ambtenaar van het rijk,

teller van het aardse slijk,

boeken makend van een schrijver,

staande voor een klas, vol ijver,

wonend in een pastorie,

zittend op de boerderie,

in het eigen land gebleven,

of gereisd naar verre dreven,

is dat alles bij elkaar

niet een grote Knottenschaar?

 

Koor der Knottenvrouwen (wijze: Wij willen holland houen):

Wij zijn maar aanhangwagen?,

ja, dat is ons bestaan;

alleen voor KNOT-jes zorgen,

ach mensen, wat een baan.

Maar kom, wees niet te somber,

het leven heeft nog zin,

want op de dag van morgen

zijn WIJ weer de vorstin (bis)

 

Koor der Knottenmannen (dezelfde wijs);

Wij willen ze toch houwen

de eigen dierbre vrouw;

zolang zij bij ons blijven,

zijn wij aan haar ook trouw.

Wij zijn van de familie

van ťťn of dubbel T,

maar zonder thee der vrouwen

viel 't leven ook niet mee (bis).

 

Vrouwenkoor (wijs bekend) ;

Wij willen ze toch houen

onz' eigen dierbre Knot

(hoewel het heus niet meevalt,

wanneer je met hen spot).

 

ALLEN (met Knetterend KNOT-vuur):

Maar, Knotten en Knottinnen

en d' aanhang ook erbie,

ťťn zaak verbindt ons allen:

DE   KNOTTEN- REUNIE  (bis).

naar boven

 
 
© Stichting Fam. Knot(t)nerus